Willi Baumeister

Willi Baumeister (1889–1955) was een van de meest invloedrijke Duitse abstracte kunstenaars, ontwerpers en kunsttheoretici van de twintigste eeuw. Geboren in Stuttgart, begon hij zijn opleiding aan de plaatselijke kunstacademie onder Adolf Hölzel, waar hij levenslange vriendschappen sloot met kunstenaars als Oskar Schlemmer. In de jaren 20 en vroege jaren 30 verwierf hij internationale bekendheid met zijn constructivistische 'Muurfoto's' (Mauerbilder) en zijn werk als typograaf en professor in Frankfurt. Zijn succes werd echter abrupt onderbroken door de opkomst van het naziregime; in 1933 werd hij door de nationaalsocialisten ontslagen, kreeg hij een tentoonstellingsverbod en werd zijn werk bestempeld als Entartete Kunst (ontaarde kunst). Tijdens deze isolatie in de oorlogsjaren bleef hij in het geheim schilderen en deed hij diepgaand onderzoek naar prehistorische en Aziatische kunst, wat de basis legde voor zijn latere, biomorfe stijl.Na de Tweede Wereldoorlog speelde Baumeister een cruciale rol bij de wederopbouw van het culturele leven en de herintroductie van de abstracte kunst in Duitsland. Hij werd professor aan de kunstacademie van Stuttgart en publiceerde in 1947 zijn invloedrijke theoretische boek Das Unbekannte in de Kunst ('Het onbekende in de kunst'), waarin hij de artistieke vrijheid en non-figuratieve creatie verdedigde. In zijn late periode, waartoe ook de bekende Bluxao-serie uit zijn sterfjaar 1955 behoort, evolueerde zijn stijl naar de lyrische abstractie van de Art Informel. Met zijn focus op archetypische vormen, kosmo-biologische processen en het loslaten van de zichtbare werkelijkheid bleef Baumeister tot aan zijn plotselinge dood achter zijn ezels op 66-jarige leeftijd een pionier van de Europese modernistische avant-garde.